Bunun üzerinde kafa yorabilirsek neden olmasın belki bir yol bulabiliriz.

Bu tartışmayı öneren:
Alper Yıldız

Bir Endüstri Mühendisi olarak, üretim alanında makinalarla haşır neşir olurken, Güven Borça ile tanışıp, TecrübEM kitabıyla başlayan markalaşma konusu üzerine çalışmak bir dönüm noktası oldu. İyi de oldu…

Ne yalan söyleyeyim, bu dönüm noktasından önce, ürünlerle ilgili reklam, broşür, slogan, logo vs. konularına mevcut tüketici gözüyle bakarken yalnızca tasarıma bağlı olaylar olduğunu zannederdim.

En basitinden reklam yapmak demek marka olmak demekti benim için.

Şimdi, Marka olmanın; ürünler dışında şehirlerin, kişilerin ve hatta sivil toplum örgütlerinin de içinde olduğu, pazar ve rakip analizlerinin, müşteri araştırmalarının, stratejik planlamaların ve bunlara bağlı konumlandırma ve yol haritalarının çıkartıldığı karışık bir sistem olduğunu şu iki senelik tecrübemde net bir şekilde görebildim.

Hatta başlıkta da belirttiğim gibi, bu işin çokca bir mühendislik işi ve daha ileri giderek, sistem tasarımı yaklaşımından ötürü tamamen bir Endüstri Mühendisi işi olduğunu da iddia ediyorum.

Bununla da kalmayıp kendimi bir Marka Mühendisi olarak anlatmaya başladım!

Marka Mühendisi köprüsünden konu ile ilgili ilk yazıma ulaşabilirsiniz.

Bu pazar, Mühendis Sohbetleri’nin (İlgili gazete haberi) konuğu olarak Taksimde ” Marka Mühendisliği” üzerine de ilk sohbetimizi gerçekleştirdik.

Pazar günü erken saatlerde de olsa keyifli ve öğretici bir sunum oldu her iki taraf açısından da …

Ben konuyu buz dağına benzettim. Yani ikiye ayırırsak;

Görünen tarafı: Reklamlar, broşürler, sloganlar, websitesi, logo vs. markaların tüketici tarafına gösterdikleri tüm iletişim çalışmalarını kapsıyor.

Görünmeyen tarafı: Pazar analizleri, rakip analizleri, müşteri araştırmaları, firmanın iç analizi, ürün segmentasyonu (stratejik bölümleme), pazardaki boşluklar ve rakiplerin iyi araştırılıp firmaya özgü konumlandırmanın oluşturulması ve buna uygun görünen tarafı şekillendirecek ana stratejik yol haritasının çıkartılması.

Bu iş tabi ki sadece mühendislik işi değil ama o buz dağının alt tarafı o kadar çok iyi analiz edilmeli, o kadar çok bilimsel tarafı olmalı ki, görünen taraf için harcanacak paralar, boşa gitmeyecek, firmaya para kazandıracak, onu tüketicinin gözünde farklılaştıracak şekilde olmalı. Bizim yaptığımız da işte bu.

Çağlar Güven hocanın sürekli kaynak olarak gösterdiğim sunumunda olduğu gibi, Endüstri Mühendisleri olarak markalaşma konusu hem bizim için hem de ülke için yeni ve en gerekli konulardan biri. Sonuçta bu konu da strateji ve politika üretmek…

İlerde bunu daha da iyi anlayacağız. Tabi ki bu işe muazzam paralar yatırıp, bilimsel araştırma ve çalışmaya yatırım yapan yabancı markalar, bizim markaları bitirmediği taktirde… Ana motivasyonumuz bu zaten. “Bu topraklardan Dünya markaları yaratmak”

Marka olayı yukarda da bahsettiğim üzere sadece ürün odaklı bir konu değil. Yani satın alma kararınızı etkileyen, sizi tercih konusunda yönlendiren, ürünlere özel bir durum değil sadece.

Bu bir kişi, bir şehir hatta sivil toplum örgütü de olabilir.

Kim, hangi kurum, hangi şehir marka olmak istemez ki?

Ama bu tamamen bir iş yapış kültürü, bir değişim, değişik bakış açısı ve muazzam analizlere dayalı uzun ve tutarlı olunması gereken bir yol.

“Pazarlama” kelimesi ülkemizde o kadar farklı bir algıya sahip ki, bu işi mühendislik olarak nitelendirdiğinizde çok karşıt fikirler çıkabiliyor. Tabi ki bu iş iletişim. Ama örnekte de belirttiğim gibi buz dağının altı çokça mühendislik ve matematik içeriyor, içermesi gerekiyor ki doğruya yakın karar verilebilsin.

Erken başlayan Pazar günü sonrası olayı biraz özetlemeye çalıştım ama özetin özetini anlatmak gerekirse;

Yapacak çok iş, ülkede değişmesi gereken bir iş yapış kültürü var.

Yoksa;

En basit ve çarpıcı bir örnek vermek gerekirse; Paris 45 milyon turist alırken, İstanbul (Türkiye’nin en çok tanınan en önemli markası) aldığı 5 milyon turistle avunur gider…

9 kat adam bu şehre gelse ülkemiz ne olur?

Neler olur, torun torba kalkınır, biz de en azından emekliliğimizde (çok zaman da kalmadı ) Avrupa ve Amerikalılar gibi iyi standartlarda yaşarız.

En azından İstanbul daha da yaşanılası bir kent olur bu bakış açısıyla…

Konuk Yazar:
Ömürden M. Sezgin
Mühendis Sohbetleri Aralık İstanbul Buluşması

Candace Yano University of California Berkeley Endüstri Mühendisliği ve Haas School of Business öğretim görevlisi. IIE Transactions dergisinin editörü. Endüstri Mühendisliği’nin daha çok uygulamaları üzerine eğilmiş birisi. Burada sayamadığım daha birçok vasfa sahip. Kişisel sitesini ziyaret etmeniz daha uygun çözüm olur.

Candace Yano’nun konuşmasının başlığı “Bilindik Sınırların Dışına Çıkmak: Yenilikçi YAEM Uygulamaları” idi. Yano’nun anlattığı 2 uygulama madencilik ve arşivcilikle ilgili idi.

Madenciler madenlerin nereye kurulacağını, derinliğin ne kadar olması gerektiğini bulmak için uğraşıyorlarmış. Ortaya koydukları modelin çözülmesi 2 haftayı buluyormuş. Yano’nun bir öğrencisi modeli kendisine gönderince, modelin çok karmaşık olduğunu biraz daha basitleştirilmesi gerektiğini söylemiş. Yano’nun proje ile tanışması böyle olmuş. Yano madencilikle ilgili bir şey bilmediği için, çok fazla madencilik makalesi okumuş. Beraber makele yazdıkları maden mühendisine sürekli sorular sormuş: “bu neden böyle, böyle olmak zorunda mı, şöyle olsa olmaz mı?” diye. Tabi maden mühendisi arkadaşı zaman zaman çok kızmış. Yano madencilikle ilgili okumalarına biraz geç başlamış, keşke projenin başında okusaydım dedi bizlere.

Sonunda tamsayılı programlama modelini bir ağ modeline döünüştürmeyi başarmış. Ağ modeli 4 saniyede çözülüyormuş. Maden mühendisi arkadaşı her ne kadar modeli baştan sona anlamasa da, 4 saniyede çözülmesine hayran kalmış. Çözme süresinin düşmesi ile daha önce yapamadıkları senaryo analizlerini yapmaya da başlamışlar.

Diğer uygulama ise kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan JSTOR’da yapılmış. JSTOR dergileri tarayıp internette ücret karşılığı paylaşan bir oluşum. JSTOR’un problemi ise taralı dosyalara bir zarar geldiği zaman tekrar tarayabilecekleri basılı dergilere ulaşabilmeleri. Ya da daha matematiksel konuşursak: “Yıllık bozunma oranı binde 5 ise 100 yıl sonra %99.9999 ihtimalle elimizde bir tane sağlam dergi olması için kaç tane dergi saklamamız gerekiyor?” Mesela bir dergide 10. sayda bozuksa, 10. sayfayı 2. dergiden alıp, sağlam bir dergi elde edebilirz.

Yukarıda tarif ettiğim şartı sağlamak için 15 dergi yeterli imiş. 15 sayısı az gelebilir, fakar biraz düşününce bunun çok da mümkün olmadığını görüyoruz. Birçok dergi var, ve her bir sayısından 15 tane olacak. Yano 15 yıllık bir derginin toplam maliyetinin (satın alma, kontrol, muhafaza) 750000 $ olduğunu söyledi. Kâr amacı gütmeyen JSTOR’un bu kadar parayı ayırması mümkün değil.

Peki bu durumda ne yapılabilir? Kütüphanelerin saklama biçimine ek olarak “Karanlık Arşiv”‘ler kullanılmasını öngörmüşler. “Karanlık Arşiv”‘de dergiler kapalı bir depoda saklandığı için bozulma oranları çok düşük, fakat istediğiniz belgeye ulaşmanız zor, çünkü her şey sıkışık biçimde konuluyor.

Yapılan hesaplamalar sonucunda genelde optimumun 2 derginin JSTOR’un depoda saklaması ve 13 tanesinin de Dünya’nın çeşitli yerlerde olmasını beklemesi çıkmış. Dergiye göre bu sayılar değişiyor tabi.

Kütüphaneciler de maden mühendisleri gibi sorunun çözülmesine çok sevinmişler.

Yano’nun felsefesi şu: “10 kişinin okuyacağı teorik bir makale yazacağınıza, çok daha fazla insanı sevindirecek problemleri çözen makaleler yazın.” Benim de bir endüstri mühendisi olarak düşüncem bu.

Yano’nun tavsiyesi bir yöntemde uzmanlaşıp, daha sonra da onu farklı sektörlerde uygulamak. Farklı sektörlerdeki insanlar endüstri mühendislerine problemlerini anlatmadıkları için suçlu, bizler de o insanlara gidip dertlerine derman olabileceğimizi söylemediğimiz için suçluyuz.

Son cümlem de, Yano’nun sunumundaki son cümle olsun: “Hiçbir erkek veya kadın endüstri mühendislerinin gitmediği alanlara gidin.” (Önemli bir ayrıntı: cümlenin arkasında Neil Armstrong’un Ay’daki resmi vardı.)

–
Ahmet Yükseltürk
Nano Türkiye

Bu tartışmayı öneren:
Tarık SULO CEVİZCİ

En değerli yıllarınızda size Dünya’daki diğer öğrencilere verilen güncel bilgileri aktarmayan yada aktaramayan hocalarınız, sizden en değerli yıllarınızı çalmıyor mu?

Neler öğretiyorlar bize?

Ayrıca şu soruları da soralım… (Hatta hocalarımıza da soralım…)
Kaç öğrenci bir dergiye abone?
Genel kültür seviyemiz ne kadar?
Türkiyedeki en büyük sektör hangisi? Peki ben hangi sektörde çalışacağım?
Türkiye’de otomotiv sektöründe lider firma hangisi? Hangi kritere göre lider? Ciro? Satış adedi? Net kar?
Kaç tane vaka analiz ettik?
Türk Hava Yolları nasıl bir dünya markası oldu?
Turkcell’in CEO’su kim?
…

Artık sadece Türkiye’de değil Dünya’da yaşıyoruz.
Teşekkürler…

Bu tartışmayı öneren:
Berk Çınar

Bor nedir, nerelerde bulunur, ne şekilde kullanılır, ne kadar önemlidir ve Türkiye bu madeni ne kadar iyi bir şekilde değerlendirebilmektedir? Bu ve benzeri sorular çerçevesinde bor madenini daha yakından tanıyacağız.
Öncelikle bor, sert bir yapıya sahip, dayanıklı ve siyahımsı kahverengindeki bir madendir. Bor, doğada asla saf halde bulunmaz. Sadece, oksijenle birleşmiş olarak borikasit, boraks, kolemanit ve kernit gibi tuzlar halinde bulunmaktadır. Tuz haliyle bulunması nedeniyle de topraktan çıkarıldığında beyaz görülür.

Türkiye’de Balıkesir, Bursa, Kütahya ve Eskişehir’de çıkarılmaktadır. Dünyada ise Türkiye dışında ABD, Rusya, Çin, Kazakistan, Arjantin, Bolivya, Peru ve Şili bor kaynağına sahip olan ülkelerdir. Görüldüğü üzere dünyada 9 ülkede bor madeni bulunmaktadır, ancak Türkiye %70′lik oran ile diğer 8 ülkenin tamamından daha fazla bor kaynağına sahiptir. Bor madeninin kullanıldığı çok sayıda alan vardır. Bordan, tarım alanında bitkilere besin maddesi üretiminde, dayanıklı bina yapımında, temizlik sektöründe, ahşabın korunmasında, ısıya dayanıklı giysi üretiminde, araçlar için antifiriz üretiminde, atık temizleme alanında, fotoğrafçılıkta, patlayıcı madde üretiminde, pek çok elektronik cihazda, roket yakıtı üretiminde ve kanser tedavilerinde yararlanılmaktadır.

Abdulkerim Aydın’ın yazdığı bu yazının devamına aşağıdaki bağlantıdan ulaşabilirsiniz:

http://a.kerim.aydin.googlepages.com/bormadeni

Bu kaynağı öneren:
Pelin Alcan

• 2B ve 2A uygulamaları,
• 2B arazilerinin satılması,
• Verimli tarım arazilerinin yapılaşması,
• İmar planlarına aykırı kentleşmeler,
• Hukuksal olarak, daha da kolaylaştırılmıştır.

Bu düzenleme,  Siyasal iktidarın,  Anayasanın 44(Toprak Mülkiyeti),  56(Sağlık Hizmetleri ve Çevre), 57(Konut Hakkı),169(Ormanların Korunması) ve 170.(Orman Köylüsünün Korunması” maddelerine aykırı uygulamalarına dayanak olacak; kentsel ve kırsal yerleşmelerde vurguncu eğilimleri özendirecektir.

TBMM’ de 15 Ocak 2009 tarihinde kabul edilen ve Cumhurbaşkanı tarafından da onaylanan; 6831 sayılı Orman ve 3402 sayılı Kadastro yasalarında değişiklik yapan, 5831 sayılı Tapu Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’la:
‘devlet ormanı’ sayılacak arazilerin daraltılabilmesi,

“2/B arazilerinin” satılabilmesi,
“2/A” uygulamasının kolaylaştırılması,
için gerekli hukuksal alt yapı büyük ölçüde oluşturulmuştur.
5831 sayılı Tapu Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun;

1) “Orman kadastro” çalışmaları, 3402 sayılı Kadastro Kanunu uyarınca ormancılık eğitimi almamış, orman ve ormancılık konularında hiçbir uzmanlığı bulunmayan kişilerden oluşturulan “kadastro ekipleri” tarafından da yapılabilecektir. Bilindiği gibi, “orman kadastro” çalışmaları kapsamında yalnızca mülkiyet sınırları belirlenmemekte, herhangi bir yerin çeşitli nedenlerle orman sayılmamasına yönelik kararlar da alınmaktadır. Dolayısıyla, “orman kadastrosu”, “2A” ve “2B” uygulamaları sırasında, “orman” sayılması gereken alanlar çok daha kolay daraltılabilecektir.

2)5831 sayılı yasada yer verilen “3194 sayılı İmar ile 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunlarındaki kısıtlamalar dikkate alınmayacaktır.” hükmü, kamu yararına imar düzenlemelerinin yapılabilmesini, çevre sorunları olmayan kentsel yerleşmelerin oluşturulabilmesini ve tarım arazilerinin korunabilmesini olanaksızlaştırabilecektir. Bu nedenle, Anayasamızın 44, 56 ve 57. maddelerine aykırıdır.

3)5831 sayılı yasada yer verilen “İlgili idarelerce 15 gün içerisinde Kadastro Müdürlüğüne bilgi verilir, bu süre içinde cevap verilmediği takdirde, söz konusu alanların bulunmadığı yönünde cevap verilmiş sayılır” hükmü ise orman alanlarında hak düşürücü olabilecek ve SİT alanlarının dahi ifraz ve tevhidine yol açabilecektir.

Bu nedenlerle, başta Ana Muhalefet Partisi ve ilgili demokratik kitle örgütleri olmak üzere tüm yurttaşlarımızı 5831 sayılı yasanın uygulanmasını yakından izleyerek kamu yararına aykırı uygulamaları kamuoyuna duyurmaya ve durdurulması için yargıya başvurmaya çağırıyoruz.

ORMANLARIMIZA SAHİP ÇIKALIM BİRLİĞİ YÜRÜTME KURULU
Cafer YÜKSEL
OR-KOOP Genel Başkanı
OSB Sözcüsü Mustafa YUMURTACI
TOD Genel Başkanı
OSB Sekretaryası

Yücel GÜL
TARIM ORKAM-SEN Genel Bşk.
OSB Yürütme Kurulu Üyesi Ümit Y.GÜRSES
TEMA Yön. Kur. Başkanı
OSB Yürütme Kurulu Üyesi

Ahmet DEMİRTAŞ
KIRSAL ÇEVRE Başkanı
OSB Yürütme Kurulu Üyesi Gökmen YALÇIN
Doğa Derneği Temsilcisi
OSB Yürütme Kurulu Üyesi

İLETİŞİM:

OSB Sözcüsü OSB Sekretaryası
(OR-KOOP) Türkiye Ormancılık Kooperatifleri Merkez Birliği
Adres: Turan Güneş Bulvarı, 55. sokak No: 6 06550-Çankaya-ANKARA
Tel : 0-312-440 64 57 Faks: 0-312-440 47 11
E-mail: info@orkoop.org.tr
(TOD) Türkiye Ormancılar Derneği
Adres: Tuna cad. No: 5 / 8 Kızılay / ANKARA
Tel : 0-312-433 84 13 Faks: 0-312-433 84 13
E-mail: ormancilarder@ttmail.com

Saygılarımızla;
Toprağına Sahip Çık !
TEMA VAKFI

Bu haberi gönderen:
Pelin Alcan

Bu tartışmayı öneren:
TARIK SULO CEVİZCİ

Bu tartışmayı öneren:
Ali İhsan Demirbağ