İşin aslı “para” dır bence.. Ne dersek diyelim kitap okumak da, gezip görmek de paraya endeksli bir süreç.. Ama ne olursa olsun saçma sapan alışverişlerde paramı tüketmektense, kitap satın almayı her zaman çok sevdim (çocukluğumdan beri).. Gezip görmek de ayrı bir keyiftir, evet öğrenmek için, yeni insanlar tanımak için bire bir mutluluk kaynağını yaşayabilmek için.. Ama gene de her zaman gezemezsin, iş seni engeller, aile seni durdurur, birileri bir şekilde ekonomik anlamda da senin önüne duvarları örüverir.. Kitaplar öyle değildir ama, her zaman, en kötü günlerimde bile kitaplara sığınışımda bundandır galiba..

Zevkten zevke sürüklenmektir benim için “kitap okumak”..

Her türlü yanlış anlamayı yok etmektir, hayata dair..

Hele bir de sahaflara gidip dokunmak eski yaşamlara ait olan o kitaplara… İçlerinden bir şeyleri bulup çıkartmak..enfestir !!

Sevgilerimle..

Teori mi, Tecrübe mi tartışmasını Çok gezen mi bilir, Çok okuyan mı bilir sözünden yola çıkarak yazdım kabul etmeliyim ama amacım hiç bir zaman bu söze bağlı cevaplar aramak değildi aksine bence tartışma konusu tam olarak amacını açıkça belli ediyor.

Bir insan her şekilde gezebilir. Bir yere gittiğinde sadece oraların müzesine girebilirsin. Barlarından çıkmayabilirsin. Ya da sadece kaldığın otelin içinde yaşabilirsin.

Ama mesela tanımadığınız bir şehirde bir sokağa girdiğiniz vakit değişik insanlarla karşılasırsınız ve o insanlar o yeri size tanıtırlar. Eğer bir ülkeyi ya da bir şehri iyi tanımak istiyorsanız o şehrin sokaklarında tozmanız gerekir.

Bu sokaklardaki insanların ruh durumlarını çözümlemek ise her babayiğidin harcı değildir. Bu ruh çözümlemeyi ise kitap okuyup hayal gücünü genişleten insanlar yapabilir.

Aslında çok gezmek güzeldir ama boş gezmemek gerek. Bu boş gezmeme olayında bence kitapların önemi çok büyük…

Bir de kitap okumakta görsellik önemli değildir. Kitabın zaten amacı budur: görmeden hayal kurdurmak. Eğer yazılı kitaplardan çok resimli, görsel kitapları tercih ediyorsanız onun yerine daha çok sinema, tiyatro ya da en kötüsü televizyon seyredebilirsiniz. Aynı şeye denk gelir.

Kitap okurken amaç bir şeyi öğrenmekten çok öğrenilenler üzerinden kafamızda bir kurgu yaratmaktır. Görseldeki gibi, olanı görüp çözümlemek değil. Bu ince sınırın farkında olmamız gerek…

Okuduğum kitapların yazarları nerdeyse hiç aklımda kalmaz
ama iz bırakmış bazıları

Henry Carrier – Kelebek (soyadını yanlış yazmış olabilirim )
bir solukta okunan bir macera. Yaklaşık 400 sayfa idi yanlış hatırlamıyorsam .

Dan Brown serisini okumayana zaten nadir rastlanır ama “Da Vinci’nin Şifresi” ‘ne başlayıp ta 150 sayfayı bitiremeden bırakan da çok kişi var tabi.. Ne de olsa Louvre müzesinin detayları insanı biraz sıkıyor .

Benzer şekilde Jean Cristophe Grange serisi de çok iyi . Hatta bana göre Dan Brown dan daha iyi.

Şu anda okuduğum kitap ise Bir mühendisin dünyası – James L. Adams . Kesinlikle teknik içerikli bir kitap değil okurken insanı eğlendiriyor.

Bunun dısında özel olarak alıp okuduklarıma bakarsak daha çok tecrübe sahibi yöneticilerin yada prof.ların kişisel gelişimleri ile ilgili kitaplar. Bunlar da daha çok basma kalıp teknikler yerine insan ilişkilerine bilgi paylaşımına önem veriliyor. Eğer bu tarz şeyler yapacağınızı düşünüyorsanız mutlaka okuyun derim. Yazarın ismi aklıma gelmiyor ama “Bir Yöneticinin Beslenme Çantası” okuduktan sonra hayata bakış açım değişmişti.
İsminden de anlaşılacağı üzere ufacık bir cep kitabı. Eminim ki içinde size de uygun bişeyler vardır.

Tekrar görüşmek üzere…